Een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela
Week 1 - Week 2 - Week 3
Renwez - Vitry le François - Nijmegen
215 KmDonderdag 8 september, 14de wandeldag
Ik mag mezelf gelukkig prijzen met het feit dat ik, na de natte start, nu al twee weken in de zon loop. Maar vandaag heb ik die zon wel af en toe vervloekt, want het was een dag die warm was, met veel klimmetjes, en onderweg geen enkele winkel, cafe, terras, of wat dan ook, dus moest ik het doen met de fles water en het eten dat ik in de rugzak had.
Vantevoren had ik het idee dat het stuk door Noord-Frankrijk wel eens heel saai zou kunnen worden, en dat werd vandaag in veel opzichten bevestigd: geen andere wandelaars, en dorpjes waar echt niets anders is dan een kerk en boerderijen. Toch was het landschap wel mooi. Ik begin wel uit te kijken naar de rustdag in Reims, over 3 dagen.Vrijdag 9 september, 15de wandeldag
Na een goede overnachting in Signy l Abbaye, en nog wat inkopen in de plaatselijke super, ga ik rond 9.30 u. op pad. Vandaag laat ik de GR-paden voor wat ze zijn, en kies ik voor verharde wegen om zo via de kortste weg Chateau Porcien te bereiken.
Na stops in La Neuville les Wasigny en Sery kom ik daar rond half vijf aan. Ik klop bij de mairie aan voor een overnachtingsadres, en een medewerker brengt me naar de gymzaal van de school, waar ik gratis mag overnachten met gebruik van douche en toilet.Daar ontmoet ik Peet en Lies weer. Sinds dinsdagochtend, bij het vertrek uit Doische, hebben we elkaar niet meer gezien. Voor een gedeelte blijken we dezelfde route te hebben gevolgd, en in Oignies zelfs op dezelfde camping te hebben overnacht. Na even bijpraten onder het genot van een glaasje wijn is het tijd voor boodschappen doen, naar huis bellen, en eten. Het doet me goed om de stemmen van thuis weer te horen.
Zaterdag 10 september, 16de wandeldag
Rond 8.00 u. moeten we de gymzaal uit, want vanaf 8.30 u. is deze in gebruik bij de school. Ik heb nog geen definitieve keuze gemaakt wat betreft het einddoel voor vandaag. Even denk ik er over om door te lopen tot Reims, maar dan wordt het wel een hele lange dag, ongeveer 40 km.
Al gauw laat ik dit idee varen, als blijkt dat het pad langs het kanaal niet overal even makkelijk en toegankelijk is. De overnachtingsmogelijkheden tot Reims zijn echter zeer beperkt, zodat ik na ongeveer 22 kilometer al rond 15.00 u. op mijn eindbestemming ben. Dat heeft ook wel voordelen, want schoenen, sokken, en voeten, zijn vochtig geworden door het wandelen over dichtbegroeide paden, en nu heb ik mooi de tijd om alles te laten drogen.
Bovendien begint het een uur later te regenen en een beetje te onweren, en dat blijft me dan bespaard. En eindelijk kom ik er aan toe om wat te lezen in het boek dat nu al ruim 2 weken in mijn rugzak zit, en waaraan ik nog nauwelijks ben toegekomen.
Zondag 11 september, 17de wandeldag
Het ziet er grijs uit buiten, de weersvoorspellingen zijn slecht, en ik heb weinig zin om het GR-pad van gisteren weer op te pakken. Kortom: de kortste weg naar rustplaats Reims. Op de kaart zie ik een vrijwel kaarsrechte lijn van bijna 20 km.; niet leuk, maar wel efficiënt; Aan het begin van de middag loop ik in de stromende regen Reims in. Eerst naar het station, waar ik een Nederlandse krant hoop te kunnen kopen. Helaas, die hebben ze niet, maar ik blijf er toch een tijdje zitten om een beetje op te drogen. En dan op zoek naar de jeugdherberg, die een eindje buiten het centrum blijkt te liggen.
Dinsdag 13 september, 18de wandeldag
'"Fromage de vendange", die krijg ik als toetje na de voortreffelijke warme maaltijd op het overnachtingsadres in Condé-sur-Marne. Dat betekent zoiets als ''kaas van de oogst'', want morgen begint hier de druivenpluk (ik loop nu door het gebied waar de champagne wordt gemaakt).
Als gevolg van die druivenpluk zitten nagenoeg alle gastenkamers, jeugdherbergen, en hotels vol, en het kost enige moeite om een overnachting te vinden. Maar via via lukt het uiteindelijk toch, een prima adres, waar regelmatig Nederlandse pelgrims te gast zijn. Ineke Hoekstra uit Leeuwarden was er op 25 april, zij arriveerde op 9 juli in Santiago, getuige een kaart met foto die zij naar dit adres opstuurde.
De rustdag in Reims gisteren heeft me goed gedaan. Lekker uitgerust, kleren gewassen, planning nog eens bekeken, foto's en verslag naar huis gemaild, en diverse mailtjes beantwoord.
Ik voelde me vanmorgen bij de start dan ook prima. Door het probleem bij het vinden van een overnachtingsadres werd de dag wel wat langer dan gepland, maar dat leverde geen probleem op.
Onderweg werd me, lopend over door wijngaarden omgeven wegen, regelmatig de vraag gesteld of ik kwam om druiven te plukken, soms uit belangstelling, soms omdat men blijkbaar nog plukkers nodig had.Woensdag 14 september, 19de wandeldag.
Na een vorstelijke overnachting ga ik rond 8.45 u. op pad. Wijs geworden door het probleem dat ik gisteren had met het vinden van een overnachtingsadres, heb ik dat voor vanavond alvast telefonisch gereserveerd. Alleen jammer dat men bij de reservering niet vertelde dat de naam van het hotel inmiddels was veranderd van ''Chez Maryze'' in ''La bonne assiette''; dit maakte het niet makkelijker om het hotel te vinden, wat nog eens werd versterkt door het feit dat diverse inwoners me verzekerden dat er in hun dorp geen hotel was (hoewel ik zeker wist dat ik dit telefonisch gereserveerd had!).
Op dit probleem ben ik inmiddels al vaker gestuit. De informatie in het gidsje blijkt vaak onvolledig of achterhaald te zijn, dus ik maak er min of meer een gewoonte van om bij elke pauze mijn planning te verifiëren bij de bewoners van het dorp/de streek. Soms levert dat waardevolle informatie op, bijvoorbeeld over overnachtingsadressen die niet meer bestaan. Maar soms raak je van de regen in de drup. Zo is het me al gebeurd dat ik wilde weten hoe ver het nog was naar een bepaald dorp, en dat de schattingen over de afstand opliepen naarmate ik dichter bij het dorp kwam.
Verder was het vandaag een perfecte wandeldag. Ik liep de hele dag langs het Marne-kanaal, heerlijk rustig, af en toe een wandelaar of fietser, af en toe een brug of sluisje, af en toe een rustig voorbij dobberend vrachtschip of plezierjacht.Donderdag 15 september, 20ste wandeldag
Vandaag loop ik weer langs het Marne-kanaal, van St.Germain la Ville naar Vitry le Francois. Onderweg komt de vraag bij me op of ik het lopen van deze tocht wel leuk genoeg vind om er nog twee en een halve maand mee door te gaan.
Op het stuk tussen de Belgisch-Franse grens en Reims heb ik me deze vraag al eerder gesteld. Toen heb ik besloten dat ik in ieder geval zou doorgaan tot rustplaats Reims. De rustdag in Reims heeft me goed gedaan, maar de vraag blijft blijkbaar. Het dag en nacht alleen zijn is anders dan ik verwacht had, en het begint er op te lijken alsof ik elke dag hetzelfde programma afwerk in een ander decor: opstaan-ontbijten-evt. boodschappen doen-lopen-overnachtingsplaats zoeken-kleren wassen-eten-slapen.
Ik bel en sms met thuis, en weeg op die manier de voor- en nadelen van doorgaan en stoppen tegen elkaar af. Ik besluit er nog een nachtje over te slapen.Vrijdag 16 september
Ik besluit om te stoppen.
Ik heb de planning en de kaart nog eens bekeken, en het vooruitzicht om nog elf weken door te gaan met iets wat ik eigenlijk niet meer leuk vind, is weinig aantrekkelijk. Weliswaar kan ik tijdens het tweede deel van mijn tocht, en zeker vanaf de Spaanse grens, meer mede-pelgrims verwachten, maar dat motiveert me niet genoeg om verder te gaan op het eenzame stuk waaraan ik nu bezig ben.
Ik neem de trein naar Parijs, en via Brussel en Roosendaal ben ik eind van de middag terug in Nijmegen, blij met het besluit dat ik genomen heb.Zaterdag 17 september
Ik ben tevreden over het genomen besluit, maar de teleurstelling over het feit dat de tocht heel anders was dan ik me had voorgesteld is groot. De afgelopen jaren heb ik er heel veel er over gelezen, zowel boeken als reisverslagen op internet, diverse presentaties van ex-pelgrims bijgewoond, en mijn eigen reis grondig voorbereid. Als je dan al lopende ontdekt dat het niet is zoals je verwacht had, is dat een behoorlijke tegenvaller.
Maandag 19 september
De afgelopen twee dagen veel gepraat en nagedacht over hoe nu verder. Het geld en de tijd die ik voor deze tocht heb opgespaard zitten, voorzover de afgelopen weken niet opgemaakt, nog steeds in mijn zak. Ik begin er over te denken om de rest van het Franse traject te laten voor wat het is, en de draad op te pakken in St.Jean Pied de Port, aan de voet van de Pyreneeën, in de verwachting dat het Spaanse traject anders van aard zal zijn. Vanuit Nijmegen kan ik met de trein binnen 12 uur in St. Jean Pied de Port zijn.
Week 1 - Week 2 - Week 3
