Een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela
Vooraf & Reis - Week 1 - Week 2 - Week 3 - Week 4
Nijmegen - St. Jean Pied de Port
Zaterdag 1 oktober
Ik heb definitief besloten mijn pelgrimstocht voort te zetten vanaf St. Jean Pied de Port, in de verwachting dat het dag en nacht alleen zijn (wat me in Noord-Frankrijk zo zwaar viel) daar minder zal zijn. In een emailtje van iemand die op dit moment in Spanje loopt, las ik enkele dagen geleden dat er daar veel pelgrims onderweg zijn.
De treinreis is inmiddels geboekt. Woensdag 5 oktober vertrek ik vanuit Nijmegen naar Bayonne, aan de Franse Atlantische kust. Van daar ga ik op donderdag, gedeeltelijk met de bus en gedeeltelijk te voet, naar St. Jean Pied de Port. Op vrijdag begin ik dan aan het traject St. Jean Pied de Port - Santiago de Compostella, waar ik ongeveer 30 dagen over denk te doen; het is 800 à 900 kilometer.
Mijn besluit om (tijdelijk) te stoppen heeft een aantal reacties opgeleverd van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Tijdens de voorbereiding van mijn tocht had ik alleen maar succesverhalen gehoord en gelezen, maar blijkbaar zijn er meer mensen voor wie de tocht anders uit pakt dan ze verwacht hadden.Dinsdag 4 oktober
Mijn collega's verrassen me met een koffertje vol goede wensen en bemoedigende woorden. Ook via de email, het gastenboek op de website, en de telefoon, komen er aanmoedigingen binnen.
Ik heb erg veel zin om weer op pad te gaan, en de vooruitzichten zijn goed: zon, een graad of 20, en nog genoeg pelgrims onderweg om af en toe een praatje te maken.Als men mij vantevoren gevraagd zou hebben naar mijn verwachtingen van de tocht, zou ik 'contact met mede-pelgrims' niet genoemd hebben, maar nu ik heb ervaren hoe het alleen-zijn tegen kan vallen, is het toch wel een prettig vooruitzicht dat ik in Spanje waarschijnlijk wat meer aanspraak zal hebben dan in Noord-Frankrijk.
Woensdag 5 oktober
Op station Nijmegen word ik uitgezwaaid en -gekust door Nel, Judith, Lieke, en Bas.
De trein naar Roosendaal heeft vertraging, maar gelukkig heb ik ruim gepland, zodat ik mijn aansluiting naar Brussel niet mis. Ook in België gaat niet alles volgens de dienstregeling, zodat er voor de overstap in Brussel minder tijd tijd is dan gepland, maar gelukkig levert dat geen probleem op.
In Parijs moet ik per metro van Gare du Nord naar Gare d'Austerlitz. Daar heb ik bijna een uur de tijd voor, normaal gesproken ruim voldoende. Maar als de kaartjesloketten gesloten zijn, de kaartjesautomaat mijn pinpas niet accepteert, en de metrolijn die ik wil nemen niet rijdt, wordt het toch wat krap. Behulpzame Parijzenaars geven me goede adviezen hoe toch op Gare d'Austerlitz te komen. Daar arriveer ik 10 minuten voordat de nachttrein naar Bayonne vertrekt.
Om onduidelijke redenen vindt er een intensieve en ingewikkelde controle van de plaatsbewijzen plaats, met als gevolg dat de trein ruim een half uur later vertrekt dan de bedoeling was. Ik deel een couchette met 3 anderen, en slaap redelijk goed.Donderdag 6 oktober
De machinist heeft vannacht goed gas gegeven, want bij aankomst in Bayonne is de vertraging bij het vertrek uit Parijs volledig weggewerkt. Om kwart voor zeven stap ik in het donker uit de trein. Gelukkig is de stationsrestauratie al open, zodat ik mezelf kan trakteren op een kop koffie en een croissantje.Bayonne is groter dan ik gadacht had, en het is even zoeken naar de vertrekplaats van de bus. Vanaf het station word ik naar de Place des Basques gestuurd (ik ben nu in Frans Baskenland), en van daaraf weer terug naar het station. Gelukkig zit ik ruim in de tijd, zodat dit geen problemen oplevert.
Ik zit als een van de eersten in de bus. Zeker 10 mensen die na mij instappen hebben een rugzak en wandelstok bij zich, en geven als bestemming St. Jean Pied de Port op aan de chauffeur. Als zij allemaal op weg gaan naar Santiago de Compostella, heb ik in 10 minuten al meer pelgrims gezien dan tijdens de eerste drie weken van mijn tocht.
Als ik nu met de bus naar St; Jean Pied de Port ga, ben ik daar rond 10.30 u. Dat is te laat om nog aan de etappe naar Roncevalles te beginnen, maar ook weer erg vroeg om daar de hele dag rond te hangen. Ik besluit mee te rijden tot Pont Noblia, en van daar naar St. Jean te lopen, dat is dan nog ongeveer 18 km.
Rond 10.00 u. stopt de bus in Pont Noblia. Ik ben blij dat ik er uit kan. De bus is toch al niet mijn favoriete vervoermiddel, en de bergweggetjes en haarspeldbochten maken het er niet leuker op.
Na een kop koffie ga ik rond 10.30 u. op weg. Ik neem de asfaltweg naar St. Jean. Dat is weliswaar niet altijd even leuk om te lopen, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de werkelijk schitterende omgeving. Ik loop zo de Pyreneeën in.
In St. Martin d'Arossa neem ik lunchpauze, en dan verder. Door alles wat ik de afgelopen jaren over de Camino heb gelezen heeft de naam St. Jean Pied de Port voor mij bijna een magische klank gekregen. En ik moet zeggen, het wordt volledig waar gemaakt.
Bij binnenkomst de gebruikelijke winkels en horeca, maar het oude gedeelte van het plaatsje is werkelijk schitterend. Als je wat reclameborden weg denkt, kun je je voorstellen dat hier al honderden jaren geleden pelgrims passeerden op weg naar Spanje.
Ik wist al dat L'Esprit du Chemin vanaf 18 september gesloten zou zijn, dus ik begeef me naar de refuge van het Franse genootschap. Als de ontvangst die me daar ten deel valt repersentatief is voor alle refugio's waar ik ga overnachten, ga ik een mooie tijd tegemoet. Hier ben ik niet iemand die, zoals in België en Noord-Frankrijk, voor een nachtje een kamer huurt, soms voor veel geld, maar hier ben ik een pelgrim die welkom wordt geheten. Ongevraagd, en zelfs voordat ik mijn bed krijg toegewezen, krijg ik een routekaartje voor de etappe van morgen naar Roncevalles, en daar wordt ook nog een en ander bij verteld, zoals waar ik kan lunchen, en dat ik onderweg geen winkels tegen kom.
De refuge is eenvoudig maar schoon, en ruim voldoende voor 1 nacht: 6 tot 8 personen op een kamer, wc en douche op de gang, en ontbijt vanaf 7.30 u. En dat voor maar 7 Euro.
Vooraf & Reis - Week 1 - Week 2 - Week 3 - Week 4
